Op Vocativ: Cockfighting Ruffles Feathers in Mexico

palenque-87It’s one of Mexico’s most cherished traditions, but also one of its most ghastly. Now some lawmakers are pushing to make cockfighting illegal.

TEXCOCO, MEXICO—In a small arena just north of Mexico City, fans trickle into their seats as two men enter a sandy ring, each cradling a rooster like a fragile heirloom. The men stare intensely at each other, bending their knees and delicately holding out the animals in front of them. Then the crowd quiets. An announcer gives the cue. And the men let go.

Suddenly, the birds fly forward, attacking each other with legs and beaks and wings flapping furiously, their feathers flying in a brief and brutal ballet. The scuffle is almost cartoonish in its speed and intensity. The birds move so quickly, it’s like they’re fighting in fast-forward. In a minute, it’s over. One of the roosters is dead, lying in a pool of its own blood.

Lees verder op Vocativ.

OP EL TOQUE: “Guerrilleros, luchamos por el pueblo” (SPAANS)

DSC08739Esta semana comenzó el proceso de desmovilización de los grupos de autodefensa en el estado mexicano de Michoacán. Nadie sabe el número exacto de vigilantes, ni cuántas armas tienen, ni si realmente cumplirán con la voluntad del gobierno. Entre sus rangos, hay muchos jóvenes que voluntariamente se unieron. Uno de ellos es Adolfo Silva.

Cambió la calle por la guerrilla, o por lo menos así lo ve él. Donde creció, se lo pasó rodeado por pandillas, droga y la vida callejera. Ahora está en su tierra natal, y otra vez se rodea de violencia. Pero esta vez pelea al lado de los buenos, dice, “para expulsar a los malos y liberar a su pueblo”. Silva tiene 20 años, y es integrante de los Grupos de autodefensa en el estado mexicano de Michoacán.

Lees verder op El Toque.

Op El Toque: Embestido por el tren de la muerte (Spaans)

hernandezTiene 28 años y su vida se acabó. Él mismo lo dice. Ya no sonríe y su mirada es de una constante seriedad. José Luis Hernández Cruz, hondureño proveniente de la comunidad de El Progreso, cuenta sin emociones cuando un tren gigantesco, apodado ‘La Bestia’, le cortó el brazo y la pierna derechos, así como tres dedos de la única mano que le queda.

Sucedió en 2004, cuando José Luis, al igual que miles de otros centroamericanos, viajaba por México montado en un tren de carga camino de los Estados Unidos. Ya había viajado más de veinte días, de los cuales pasó muchos sin comer ni dormir. A pesar de las dificultades y los peligros del viaje, tenía sus esperanzas de llegar a la frontera, cruzar hacia Estados Unidos, encontrar trabajo y vivir bien.

Lees verder op El Toque.

In The Globe and Mail: Man accused in Amanda Todd case vows to fight extradition to Canada

AmandaToddVideoThe lawyer for Aydin Coban, the 35-year-old Dutchman who allegedly pushed British Columbia teen Amanda Todd to suicide after extorting her with webcam footage, has vowed to fight extradition “tooth and nail,” saying his client would be denied a fair trial in Canada.

“The media frenzy that this case has provoked in Canada would affect the objectivity of the trial. He’s basically been declared guilty, without anyone even having seen the file,” lawyer Christian van Dijk said Thursday from his office in Utrecht.

Lees verder in The Globe and Mail

Op Vocativ: Are Mexico’s Vigilantes Actually Working for the Drug Cartels?

Members of Papá Pitufo's 'Smurf Brigade'

To many in Buenavista, a small town in the central Mexican state of Michoacán, Luis Antonio Torres is a hero. The Texas-born vigilante, known as “The American,” was one of the first commanders of armed citizens who rose up against the Knights Templar drug cartel, which was extorting local farmers and taking control of their lucrative cattle ranching business, among other things.

Yet for others here in central Mexico, Torres—a hulking man with a shaved head and a grim demeanor—represents the fear that these vigilantes, orautodefensas, are nothing more than bad guys in disguise. Torres is allegedly linked to the Viagras, a group of hit men who once worked for the Knights Templar and another cartel called Jalisco New Generation before signing with the vigilantes. He has always denied any links to criminal gangs, but his actions raised eyebrows across this rural state when early last month he led a caravan of trucks filled with heavily armed men into the town of La Ruana, reportedly looking to pick a fight with the local vigilante group for allegedly ordering the murder of a man suspected of being the leader of the Viagras.

Lees verder op Vocativ.

 

In de Groene: Mexicaanse leraren staken drie maanden per jaar

CNTEMexico-Stad – De Mexicaanse hoofdstad baadde vorige week in rust, nadat honderdduizenden bewoners tijdens de paasvakantie de Pacifische stranden hadden opgezocht. Ook de demonstranten van onderwijsvakbond cnte waren blijkbaar vrij; het plein rondom het Monument voor de Revolutie, waar de bond al maanden een tentenkamp heeft, lag er verlaten bij.

Lees verder in De Groene Amsterdammer (Paywall).

De stoel van Gabriel García Márquez

Gabriel García Márquez (Foto: José Lara)

Gabriel García Márquez (Foto: José Lara)

Er is een restaurantje in La Roma, een chique wijk net buiten het oude centrum van Mexico-Stad, waar ik graag kom. Peces heet het, en zoals de naam al doet vermoeden is het een visrestaurant. Eigenaar is Marco Rascón, een linkse intellectueel van de oude school, die in de jaren tachtig een van de mede-oprichters was van de Partido de la Revolución Democrática (PRD), Mexico’s grootste linkse partij.

Rascón is een vriendelijke man die graag een praatje maakt met de klanten van zijn restaurant. Hij kent alles en iedereen uit de linkse politieke en culturele kringen in de stad, en strooit graag met altijd boeiende anekdotes. Hij is de belangrijkste reden waarom ik iedere maand wel een keer bij Peces ga eten.

Een van de beste vrienden van Rascón was Gabriel García Márquez. De vriendschap tussen beide mannen gaat terug naar de vroege jaren tachtig, toen Rascón een jonge politieke activist was en García Márquez reeds Nobelprijswinnaar en de meest geliefde schrijver van Latijns-Amerika. Rascón zocht de Colombiaan vaak op, sprak met hem over politiek, kunst en literatuur en bewonderde Márquez’s gevoel voor humor, zijn vele anekdotes, zijn belezenheid en zijn betrokkenheid bij het politieke geweld in Colombia.

Nadat Rascón jaren geleden teleurgesteld uit de politiek stapte, werd hij restauranthouder, en ‘Gabo’ was een veel en graag geziene klant in Peces. De schrijver kwam volgens Rascón bijna wekelijks bij hem eten. “Nu ja, eten, het kwam er vaak amper van”, lachte Rascón toen we het enkele maanden geleden over Gabo hadden. “Hij had zoveel bewonderaars dat hij de hele avond met vreemden sprak en handtekening uitdeelde. Zijn vrouw vond het maar niks, maar Gabo vond het heerlijk. Hij hield van mensen en van een goed gesprek.”

Het was toen al duidelijk dat de Colombiaan niet lang meer te leven had. Zijn Alzheimer was volgens Rascón al vergevorderd, en de geestelijke vermogens van Gabo namen zienderogen af. “Hij had wel zijn heldere momenten, hoor. Soms kon hij hele passages uit zijn boeken probleemloos citeren. Maar het was wel duidelijk dat hij nooit meer zou schrijven. Het was mooi geweest.”

In de hoek van Peces staat een klein houten stoeltje. Het is de stoel van Gabo, waar hij altijd plaatsnam. Terwijl ik met Rascón sprak, liepen twee vrouwen het restaurant binnen. Ze wilden in de hoek gaan zitten, toen Rascón plotseling zijn hand op stak: “Niet daar, mevrouw, dat is de stoel van Gabriel García Márquez!”

De dame sprong geschrokken op, en keek verontschuldigend naar haar gastheer. “Och, neemt u het me niet kwalijk”, stamelde ze. Liefdevol schoof ze het onooglijke stoeltje (het was eigenlijk meer een krukje) terug naar zijn plek, alsof het een magisch voorwerp was.

Gabo zou er nadien nooit meer op zitten.

Op Vocativ: I Woke Up and My Arm and Leg Were Missing: Victims of the Beast Speak Out

MEXICO CITY—Honduran José Luis Hernández has little to smile about. His mutilated body, which is missing an arm, a leg and three fingers on his remaining hand, offers him few promises of a brighter future. He is a victim of the “Beast,” a massive freight train that every week carries thousands of Central Americans seeking their way to the United States, where they plan to settle illegally.

la bestia

The Beast is both their greatest hope and their greatest enemy: It’s their best bet at escaping the poverty and crime of their home countries, but dozens of migrants are killed or maimed each week in accidents on the tracks, while bandits and corrupt law enforcement officials lurk along the way.

Lees verder op Vocativ.

Terug van weggeweest

1397560_10153537997735114_1750959131_oNa een hele tijd mijn website schandalig verwaarloosd te hebben, besloot ik dat het tijd werd om hem eens grondig op te knappen. Ruim een jaar heb ik geen blogpost geschreven, maar zoals wel vaker in het verleden ben ik nooit permanent gestopt met bloggen; eigenlijk had ik het gewoon te druk de laatste twaalf maanden.

Er is dan ook veel gebeurd. Hugo Chávez is overleden. Enrique Peña Nieto is gekozen tot president van Mexico. Cuba heeft de grenzen opengesteld voor mensen die het land willen verlaten. Drugsbaron Joaquín ‘El Chapo’ Guzmán is opgepakt. Gabriel García Márquez is niet meer.

Ook voor mij persoonlijk waren zeker de afgelopen zes maanden een achtbaan. De Amerikaanse media-startup Vocativ heeft me tot hun ‘Mexico Bureau Chief’ gebombardeerd, en van de Geassocieerde Pers diensten, die op 1 januari 2013 zijn opgehouden te bestaan, ben ik overgestapt naar De Persdienst van de Wegener dagbladen. Mijn vriendin en ik hebben besloten te gaan trouwen, en mijn eerste kat is jammerlijk overleden. De wereld draait door, en met een rotvaart.

Desondanks wil ik graag mijn oude website nieuw leven in blazen, en hier ziet u het resultaat. Vooral grafisch heb ik hem opgekalefaterd; het oog wil immers ook wat.

Enfin, verwacht de komende tijd weer blogs van mijn hand die verder gaan dan alleen linkjes naar verhalen die ik voor mijn opdrachtgevers heb geschreven. Want uiteindelijk zijn er altijd nog verhalen in dit deel van de wereld die geschreven moeten worden!

Ver peliculas online